კოტ დივუარი. ადამიანის უფლებების დაცვა; გბაგბოს მხარდამჭერთა მდგომარეობა. ნოემბერი, 2018

აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი 2018 წელს გამოქვეყნებულ ანგარიშში (საანგარიშო პერიოდი 2017 წელი) კოტ დ’ივუარის შესახებ წერს, რომ კოტ დ’ივუარი დემოკრატიული რესპუბლიკაა, რომელიც იმართება თავისუფლად არჩეული მთავრობის მიერ. საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნებში, რომელიც 2016 წლის დეკემბერში გაიმართა, მმართველმა სამთავრობო კოალიციამ 66 მანდატი მოიპოვა. მთავარმა ოპოზიციურმა პარტიამ, რომელმაც 2011 წლის არჩევნებს ბოიკოტი გამოუცხადა, ასევე მიიღო მანდატები. არჩევნების ჩატარდა მშვიდობიანად და მიჩნეული იქნა როგორც გამჭვირვალე. 2015 წელს ჩატარდა საპრეზიდენტო არჩევნები, რომელიც დიდი უპირატესობით მოიგო ალასანე ოუატარამ. საერთაშორისო და ადგილობრივმა დამკვირვებლებმა არჩევნები შეაფასეს როგორც თავისუფალი და სამართლიანი. ანგარიშში ასევე ნათქვამია, რომ სამოქალაქო ხელისუფლება ვერ ახორციელებს უსაფრთხოების ძალების ეფექტურ კონტროლს.

ადამიანის უფლებების მთავარ დარღვევებს წარმოადგენს ძალის გადამეტება უსაფრთხოების ძალების მხრიდან, პატიმართა და დაკავებულთა მიმართ ძალის ბოროტად გამოყენება და ასევე, მთავრობის უუნარობა დაიცვას კანონის უზენაესობა. ქვეყნის უსაფრთხოების ძალებისა და ჟანდარმერიის მხრიდან ადგილი აქვს თვითნებურ დაკავებებს. საპატიმრო პირობები ქვეყანაში მძიმე და რიგ შემთხვევებში სიცოცხლისთვის საშიშია. სასამართლო არა ეფექტურია და განიცდის დამოუკიდებლობის ნაკლებობას. მთავრობა რიგ შემთხვევებში ზღუდავს პრესისა და შეკრების თავისუფლებას. სამთავრობო კორუფცია გავრცელებულია. ადგილი აქვს ქალთა და ბავშვთა მიმართ სექსუალურ ძალადობას, რომლის წინააღმდეგ ბრძოლაშიც მთავრობა არა ეფექტურია. მთავრობა იშვიათად დგამს ნაბიჯებს, რათა გაასამართლოს დამნაშავეები უსაფრთხოების ძალებსა ან თავად მთავრობაში; დაუსჯელობა დიდი პრობლემაა. ზოგიერთი მაღალი დონის პირი, სავარაუდოდ, პასუხისმგებელია 2010-11 წლების ძალადობაში და მიუხედავად ამისა, ინარჩუნებს თავის თანამდებობას უსაფრთხოების ძალებში; ზოგიერთი მათგანი დააწინაურეს კიდეც.[1]

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Human Rights Watch“ 2018 წლის ანგარიშში კოტ დ’ივუარის შესახებ წერს, რომ ქვეყანა განაგრძობს სისხლიანი პოლიტიკური კრიზისიდან გამოსვლას. პრეზიდენტმა ალასანე ოუატარამ იანვარში დაამტკიცა ახალი კონსტიტუცია და შემოიღო ვიცე პრეზიდენტის პოსტი და მეორე საკანონმდებლო პალატა, რომლის ერთ მესამედს ნიშნავს პრეზიდენტი. ანგარიშში წერია, რომ 2017 წელს კვლავ გრძელდებოდა თვითნებური დაკავებები, დაკავებულთა მიმართ არა სატანადო მოპყრობა და უკანონო მკვლელობები უსაფრთხოების ძალების მიერ. ამასთან, იშვიათი იყო დანაშაულების გამოძიებისა და დამნაშავეების დასჯის შემთხვევები. მიუხედავად იმისა, რომ ძირითადად მედია მუშაობდა თავისუფლად, ცრუ ინფორმაციის გავრცელების წინააღმდეგ არსებული კანონმდებლობის გამოყენება ხდებოდა ჟურნალისტების უსამართლოდ დაკავებისა და რიგი ოპოზიციური გაზეთების მუშაობის შეფერხებისთვის.

ძალიან ნელა მიმდინარეობდა სამართლიანობის აღდგენის პროცესი 2010-11 წლებში დაზარალებული ხალხისთვის. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო განაგრძობს გბაგბოსა და მისი დროინდელი ახალგაზრდობის საქმეთა მინისტრის (რომელიც ამავე დროს გბაგბოს მხარდამჭერი შეიარაღებული დაჯგუფების მეთაური იყო) ჩარლზ ბლი გუდის გასამართლებას. სასამართლო, ასევე, იძიებს ოუატარას მომხრე ძალების მიერ ჩადენილ დანაშაულებს. გბაგბოს ათობით მხარდამჭერი, რომლებიც არჩევნების შემდეგ კრიზისსა და ძალადობასთან კავშირის გამო დააპატიმრეს, კვლავ რჩებიან გახანგრძლივებულ წინასწარ პატიმრობაში.[2]

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Amnesty International“ 2017/2018 წლის ანგარიშში კოტ დ’ივუარის შესახებ წერს, რომ ყოფილი პრეზიდენტის ლორან გბაგბოს დაახლოებით 200 მხარდამჭერი ელოდება სასამართლო პროცესს. მათ ბრალად ედებათ 2010 და 2011 წლებში, არჩევნების შემდეგ ძალადობებში მონაწილეობა. მსგავსი ბრალდებით დაკავებული ორი პირი – ასი ჯინ კოუაჩი და ბონფის ტოდე 2017 წელს საპატიმროში გარდაიცვალნენ. ამავე ანგარიშში ნათქვამია, რომ გამოუძიებელი დარჩა მკვლელობების საქმე, რომელთაც ადგილი ჰქონდა დემობილიზებულ სამხედროებსა და უსაფრთხოების ძალებს შორის შეტაკებებს. იზღუდებოდა მოქალაქეთა გამოხატვის, შეკრებისა და მშვიდობიანი გაერთიანების უფლებები; ზოგიერთი საპროტესტო აქციის გამართვა აიკრძალა. ყოფილი პრეზიდენტის ცოლი სიმონე გბაგბო, რომელიც ბრალდებული იყო კაცობრიობის წინააღმდეგ და ომის დანაშაულებში, უდანაშაულოდ ცნეს. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლომ გაასამართლა ლორენ გბაგბო და ჩარლზ ბლი გუდი.[3]

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Freedom House“ 2018 წლის ანგარიშში კოტ დ’ივუარის შესახებ წერს, რომ ქვეყანა განაგრძობს 2011 წელს დასრულებული ფართომასშტაბიანი კონფლიქტის შემდგომ რეაბილიტაციას. 2017 წელს გაეროს სამშვიდობო ძალების გასვლის შემდეგ, ქვეყანაში ადგილი ჰქონდა დაუმორჩილებლობას და არასტაბილურობას სამხედრო ძალებში და იზრდებოდა პოლიტიკური დაძაბულობა მმართველი კოალიციის შიგნით. ძალადობრივი კონფლიქტის გამომწვევი ზოგიერთი მიზეზი კვლავ აქტუალურია ქვეყანაში, მათ შორის ეთნიკური და რეგიონული დაძაბულობა, კამათი მიწების თაობაზე, კორუფცია და დაუსჯელობა.

ყოფილი პრეზიდენტის ლორან გბაგბოს პარტია „Ivorian Popular Front FPI“ კვლავ ინარჩუნებს ადგილებს პარლამენტში, თუმცა პარტია დეზორგანიზებული და სუსტია, მისი წევრები ორ ფრთად არიან გაყოფილნი. პირველი ნაწილი მკაცრი პოზიციისა და ყველა არჩევნების ბოიკოტირების მომხრეა, ვიდრე არ გაათავისუფლებენ გბაგბოს, რომელიც საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს პატიმრობაში რჩება, სადაც მას ბრალად ედება დანაშაული კაცობრიობის წინააღმდეგ. მეორე ნაწილი უფრო კომპრომისულია და მხარს უჭერს აფი ნ’გუესანს, ვინც გბაგბოს დროს პრემიერ მინისტრი იყო. 2015 წლის შემდეგ, ზოგიერთი პოლიტიკური პატიმრის გამოშვების, რიგი პარტიზანების საბანკო ანგარიშების განბლოკვის და ზოგიერთი გაქცეული წევრის დაბრუნების შემდეგ, პარტია „Ivorian Popular Front FPI“ შედარებით გაძლიერდა.[4]

წარმოშობის ქვეყნის შესახებ ინფორმაციის კვლევის ცენტრი „Country of origin research and information CORI“ 2016 წლის 17 აგვისტოს აქვეყნებს ანგარიშს კოტ დ’ივუარში გბაგბოს მხარდამჭერების მიმართ არსებული დამოკიდებულების შესახებ. ორგანიზაციასთან ინტერვიუში პროფესორი ბენჯამინ ლოურენსი ამბობს, რომ გბაგბოს მხარდამჭერები კვლავ წარმოადგენენ სამთავრობო აგენტების სამიზნეებს. მისი თქმით, რისკის ქვეშ მყოფთა შორის ზოგიერთი არის გბაგბოს მხარდამჭერი, მაგრამ არ არის FPI პარტიის წევრი; ისინი კოტ დ’ივუარის სტუდენტური ფედერაციის წევრები არიან; ეს არის სტუდენტური, ახალგაზრდული ფრთა, რომელიც უნივერსიტეტის კამპუსში არის აქტიური, ძირითადად აბიჯანში.

ანგარიშში საუბარია დაკავებებისა და დაპატიმრებების შესახებ, რომლებიც დაკავშირებულია გბაგბოს მხარდამჭერებთან ან FPI პარტიასთან. 2015 წლის 4 მაისს ქალაქ მამას FPI პარტიის კონგრესის პრეზიდენტი და ერთერთი კომიტეტის ხელმძღვანელი დააპატიმრეს მამაში FPI პარტიის შეხვედრის ორგანიზებისთვის; აღნიშნული შეხვედრის გამართვაზე არ იყო ნებართვა გაცემული. ფრანგული გამოცემა „Le Monde“ 2016 წლის იანვარში წერს, რომ 2014 წლის იანვრიდან 2015 წლის დეკემბრამდე პერიოდში FPI-ის მხარდამჭერი 32 პირი დააპატიმრეს. აღნიშნული დაპატიმრებები მოჰყვა გრაბოსა და დასავლეთ კოტ დ’ივუარში სამხედრო პოსტებზე თავდასხმას. იგივე გამოცემა მოგვიანებით წერს, რომ ოპოზიციის ნებართვის გარეშე ჩატარებულ დემონსტრაციაში მონაწილეობის გამო 31 პირი დააპატიმრეს და იგივე ბრალდებით, კიდევ 27 დააკავეს. 2015 წლის ივლისში პრო-გბაგბოსეული გაზეთის ჟურნალისტი ჯოზეფ გნანუა ტიტია პრეზიდენტის წინააღმდეგ ცრუ ინფორმაციის გავრცელების ბრალდებით დააკავეს და მოათავსეს წინასწარი დაკავების იზოლატორში. 2015 წლის ივნისსა და სექტემბერში შეტაკებები მოხდა მმართველი პარტიისა და ოპოზიციის აქტივისტებს შორის. ოპოზიციის აქტივისტებს შორის ძირითადად იყვნენ გბაგბოს მხარდამჭერები. ინციდენტების შედეგად მინიმუმ სამი პირი დაიღუპა და ათობით დაშავდა. ანგარიშში ასევე საუბარია ოპოზიციური ძალების აქტივისტებისა და მხარდამჭერების დაკავებების, დაპატიმრებებისა და დემონსტრაციების აკრძალვების სხვა ფაქტების შესახებაც.

ანგარიშში მოყვანილი სხვადასხვა წყაროს მიხედვით, კოტ დ’ივუარში პოლიტიკური ნიშნით 100-დან 500-მდე პირი იმყოფება საპატიმრო დაწესებულებებში. 2015 წლის ივლისში IRIN News წერს, რომ ქვეყანაში 700-მდე პოლიტიკური პატიმარია. 2016 წლის თებერვალში გბაგბოს ცოლს სიმონე გბაგბოს ქვეყნის უსაფრთხოების ხელყოფისა და საზოგადოებრივი წესრიგის წინააღმდეგ ჩადენილი ქმედებების გამო 20 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. არჩვენების შემდგომ ძალადობაში ბრალდებულებს სხვადასხვა ვადით (3-დან 35 წლამდე) პატიმრობა მიუსაჯეს. ანგარიშში ასევე საუბარია ცუდ საპატიმრო პირობებზე, რომლის წინააღმდეგაც გბაგბოს მხარდამჭერმა პატიმრებმა არაერთხელ გამოცხადეს შიმშილობა. ორგანიზაციასთან ინტერვიუში ადვოკატი და არასამთავრობო ორგანიზაციის წარმომადგენელი სუზანე დომინიკ დჯადჯა ამბობს, რომ მათ არ აქვთ ინფორმაცია არა სახელმწიფო აქტორების შესახებ, რომლებიც ჩართულნი იქნებოდნენ FPI პარტიის მხარდამჭერების მიმართ არასათანადო მოპყრობაში.[5]

[1] US Department of State; Bureau of Democracy, Human Rights and Labor; 2017 Country Reports on Human Rights Practices; Cote d’Ivoire; April 20, 2018; available at: https://www.state.gov/j/drl/rls/hrrpt/2017/af/276991.htm [accessed 20 November 2018]

[2] Human Rights Watch, World Report 2018 – Côte d’Ivoire, 18 January 2018, available at:

[accessed 20 November 2018]

[3] Amnesty International, Amnesty International Report 2017/18 – Côte d’Ivoire, 22 February 2018, available at:

[accessed 20 November 2018]

[4] Freedom House, Freedom in the World 2018 – Côte d’Ivoire, 28 March 2018, available at:

[accessed 20 November 2018]

[5] Country of Origin Research and Information (CORI), The treatment of Ivorian Popular Front (FPI)/Gbagbo supporters in Côte d’Ivoire by both state and non-state actors; incidents of arrests and/or violence against FPI/Gbagbo supporters in Côte d’Ivoire; the willingness and ability of the State to protect FPI/Gbagbo supporters in Côte d’Ivoire, 17 August 2016, available at:

[accessed 20 November 2018]

კოტ-დ’ივუარი. უსაფრთხოება და ადამიანის უფლებების დაცვა. ივლისი, 2018

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Freedom House“ თავის 2018 წლის ანგარიშში კოტ-დივუარის შესახებ წერს, რომ ქვეყანა აგრძელებს 2011 წელს მომხდარი პოლიტიკური დაპირისპირებებისა და მის შედეგად გავრცელებული კონფლიქტიდან გამოსვლას. 2017 წელს განვითარებული მთავარი მოვლენებია:

  1. გაერთიანებული ერების კოტ-დივუარის საოპერაციო ჯგუფმა (UNOCI) ამოწურა საკუთარი მანდატი და სამშვიდობო მისიაც, შესაბამისად, გაწვეული იქნა ქვეყნიდან.
  2. იანვარსა და მაისში, ეროვნული არმიის სამხედროთა ჯგუფმა, რომლებმაც თავის დროზე, 2011 წელს მოქმედი პრეზიდენტი – ალასანე ოუატტარა ხელისუფლებაში მოიყვანეს, მთავრობისგან მოითხოვეს მათთვის კუთვნილი ფინანსური ბონუსის გადახდა. მართალია, საბოლოოდ სიტუაცია მშვიდობიანად დამთავრდა და მთავრობამ მათ თანხა გადაუხადა, თუმცა, ზემოხსენებულმა მოვლენებმა ქვეყანაში მაინც შექმნეს დესტაბილიზაციის საფრთხე და არსებობდა პოტენციური სამხედრო გადატრიალების საშიშროება.
  3. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო (ICC) აგრძელებს ყოფილი პრეზიდენტი ლორენ გბაგბოს საქმის განხილვას, ომის დანაშაულების სავარაუდო ჩადენის ბრალდებით.[1]

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Human Rights Watch“ თავის 2018 წლის ანგარიშში კოტ-დივუარის შესახებ წერს, რომ ქვეყანაში სტაბილურობა ეტაპობრივად აღდგა და გაეროს სპეციალურმა მისიამაც დაასრულა მისი 13-წლიანი სამშვიდობო მისია კოტ-დივუარში. თვითნებური დაპატიმრებების, დაკავებულთა მიმართ არასათანადო მოპყრობისა და უსაფრთხოების ძალების მიერ თვითნებური მკვლელობების შემთხვევათა რაოდენობა საგრძნობლად შემცირდა, თუმცა, სავარაუდო დამნაშავეთა მიმართ გამოძიებისა და სისხლის სამართლებრივი დევნის დაწყების ფაქტები საკმაოდ იშვიათი იყო. ასევე, მიუხედავად იმისა, რომ კოტ-დივუარში პრესა, უმრავლეს შემთხვევებში, ოპერირებს ყველანაირი შეზღუდვის გარეშე, არსებობს კანონი, რომლის მიხედვითაც დასჯადია ცრუ ინფორმაციის გამოქვეყნება. აღნიშნული კანონი, რამდენიმეჯერ გამოყენებულ იქნა, რათა დაეკავებინათ კონკრეტული ჟურნალისტები და, ასევე, დროებით ფუნქციონირება შეეჩერებინათ ზოგიერთი პრო-ოპოზიციური გაზეთისთვის.

პროგრესი, 2010-11 წლების არჩევნების შემდგომი ძალადობის მსხვერპლთათვის სამართლიანობის აღდგენის კუთხით, საკმაოდ ნელა ვითარდება, რადგან ჯერ არ დამდგარა დამნაშავეთა უმრავლესობის პასუხისმგებლობის საკითხი. სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო კი, განაგრძობს ყოფილი პრეზიდენტის ლორენ გბაგბოსა და ახალგაზრდული საკითხების მინიტრის – ჩარლზ ბლე გოუდის საქმეთა განხილვას.[2]

საერთაშორისო ორგანიზაცია „Amnesty International“ კოტ-დივუარის შესახებ თავის 2018 წლის ანგარიშში წერს, რომ ყოფილი პრეზიდენტის ლორენ გბაგბოს მხარდამჭერი დაახლოებით 200 დაკავებული პირი ელოდება სასამართლო პროცესს, რომელმაც უნდა განიხილოს 2011 წლის არჩევნების შემდეგ, სავარაუდოდ, მათ მიერ ჩადენილი ძალადობის ფაქტები. სამხედრო აჯანყების შედეგად გამოწვეული მკვლელობები და   დაპირისპირებების შემთხვევები დემობილიზებულ სამხედრო შენაერთებსა და უსაფრთხოების ძალებს შორის არ იქნა გამოძიებული. იყო შეზღუდვები აზრის, გამოხატვის და მანიფესტაციის თავისუფლებების კუთხით. ასევე, ყოფილი პრეზიდენტის მეუღლეს – სიმონე გბაგბოს ბრალი დასდეს კაცობრიობის წინააღმდეგ მიმართულ და ომის დანაშაულებში.

გაეროს 13-წლიანი სამშვიდობო მისია კოტ-დივუარში დასრულდა. გაეროს დამოუკიდებელმა ექსპერტმა დადებითად შეაფასა კოტ-დივუარის პროგრესი ეროვნული შერიგებისა და სტაბილურობის კუთხით, თუმცა, აღნიშნა, რომ სტაბილურობა არის საკმაოდ მყიფე, რაც დადასტურდა იანვარში მომხდარი არეულობით.

მთავრობამ, გაეროს გამომძიებლების დახმარებით, აღმოაჩინა იარაღის საწყობი ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტის თანაშემწის საკუთრებაში მყოფ ტერიტორიაზე. ამას გარდა, ივლისში დაფიქსირდა რამდენიმე თავდასხმა შეიარაღებული ჯგუფების მხრიდან, შედეგად, ერთერთი ასეთი შემთხვევის დროს, დაიღუპა 3 სამხედრო.[3]

[1] Freedom House, Freedom in the World 2018 – Côte d’Ivoire, 28 March 2018, available at:

[accessed 30 July 2018]

[2] Human Rights Watch, World Report 2018 – Côte d’Ivoire, 18 January 2018, available at:

[accessed 30 July 2018]

[3] Amnesty International, Amnesty International Report 2017/18 – Côte d’Ivoire, 22 February 2018, available at:

[accessed 30 July 2018]-

კოტ-დ’ივუარი – ადამიანის უფლებების დაცვის კუთხით არსებული ვითარება – მაისი, 2017

აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის 2016 წლის ანგარიშის მიხედვით, კოტ-დ’ივუარი არის დემოკრატიული სახელმწიფო, რომელსაც მართავს თავისუფლად არჩეული მთავრობა. უკანასკნელი საპრეზიდენტო არჩევნები, სადაც პრეზიდენტი  ალასან ოუატარა ხელმეორედ აირჩიეს, საერთაშორისო თუ ადგილობრივი დამკვირვებლების მიერ ჩაითვალა, როგორც თავისუფალი და სამართლიანი. 2016 წლის აპრილში გაერომ გააუქმა  კოტ-დ’ივუართან დაკავშირებული ყველა სანქცია და ერთი წლით გაახანგრძლივა სპეციალური ორგანოს – (UNOCI) მანდატი. ადამიანის უფლებების კუთხით, ყველაზე სერიოზული პრობლემები იყო უსაფრთხოების ძალების მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევები, მათ შორის – სასამართლოს გარეშე ადამიანთა დასჯის, მკვლელობებისა და პატიმართა არასათანადო მოპყრობის ფაქტები. მთავრობის უუნარობა  კანონის უზენაესობის უზრუნველყოფის კუთხით, კვლავ პრობლემად რჩებოდა. კოტ-დ’ივუარის შეიარაღებულ ძალებს (FACI), რომელიც ფორმალურად ცნობილია, როგორც კოტ-დ’ივუარის რესპუბლიკური ძალები და ჟანდარმერიას ეკისრებათ პასუხიმგებლობა თვითნებურ დაკავებებსა და პატიმართა  დაკავების არაფორმალურ ცენტრებში  განთავსებაზე.

მთავრობა იშვიათად იღებდა ზომებს ოფიციალური პირების მიერ ჩადენილი დანაშაულის გამოძიების კუთხით. უსაფრთხოების ძალების და მთავრობის სხვა ოფიციალური პირების დაუსჯელობა კვლავ სერიოზულ პრობლემად რჩება. სხვადასხვა მაღალი რანგის ინდივიდებს, რომლებიც  მთავრობასთან არიან დაკავშირებულები, ეკისრებათ პასუხისმგებლობა  2010-2011 წლების არჩევნების შემდგომი კრიზისის დროს  ადამიანის უფლებათა უხეშ დარღვევებზე. ზოგიერთი მათგანი კვლავ ინარჩუნებს მაღალ თანამდებობას.

Human Rights Watch-ის 2017 წლის ანგარიშის თანახმად, კოტ-დ’ივუარში განგრძობითმა პოლიტიკურმა სტაბილურობამ და ეკონომიკურმა წინსვლამ გააუმჯობესა კანონის უზენაესობისა და ეკონომიკურ-სოციალური უფლებების კუთხით არსებული მდგომარეობა. თუმცა, კვლავ მცირე პროგრესია ადამიანის უფლებათა საკითხების მიმართ, ძირითადად, ეს შეეხება  ბრძოლას დაუსჯელობის წინააღმდეგ და  2010-11 წლის არჩევნების კრიზისის შედეგად დაზარალებული 3000 ადამიანისთვის სამართლიანობის აღდგენას. სასამართლო სისტემა არაა გამჭირვალე, ციხეები გადატვირთულია და არაა საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისი. ასევე, სახეზეა სამართალდარღვევები სამხედრო ძალების მხრიდან, კერძოდ, უკანონო დაკავებები და დაკავებულთა მიმართ არასათანადო მოპყრობა, ხშირია გენდერული ძალადობის ფაქტები, განსაკუთრებით ახალგაზრდა გოგონების წინააღმდეგ, ასევე, მართალია კანონით აკრძალულია სექსუალური ორიენტაციის ნიშნით დისკრიმინაცია, თუმცა სისხლის სამართლის კოდექსი აწესებს უფრო მკაცრ სასჯელს ერთი სქესის წარმომადგენლების მიერ საჯარო უხამსი ქმედებისთვის.

აღსანიშნავია, რომ საერთაშორისო და ადგილობრივი ადამიანის უფლებათა დამცველები და ორგანიზაციები მთელი ქვეყნის მასშტაბით მოქმედებენ მთავრობის მხრიდან ყოველგვარი შეზღუდვის გარეშე.[1]

Amnesty International-ის 2017 წლის ანგარიშის მიხედვით, კოტ-დ’ივუარში „გამოხატვის, შეკრებისა და მშვიდობიანი მანიფესტაციის უფლებები შეზღუდული იყო, ოპოზიციის წევრთა ნაწილი დააკავეს, ათობით დაკავებული კვლავ ელის საკუთარ რიგს სასამართლო პროცესზე 2010-11 წლებში არჩევნების კრიზისთან მათი სავარაუდო კავშირის გამო, ხშირად საუბარია შერჩევითი სამართალზე და ა.შ.[2]

Freedom House-ს 2016 წლის ანგარიშის მიხედვით, ქვეყნის რეიტინგმა მოიმატა ერთი პუნქტით 2015 წლის არჩევნების შემდეგ, რომელიც ჩაითვალა ქვეყნის არსებობის განმავლობაში ჩატარებულ ყველაზე გამჭვირვალე და სამართლიან არჩევნებად. ანგარიშის თანახმად, კონსტიტუციით გარანტირებულია მთელი რიგი ისეთი უფლებები, როგორიცაა: პოლიტიკური და სამოქალაქო თავისუფლებები, რწმენისა და გამოხატვის თავისუფლება, შეკრებისა და მანიფესტაციის თავისუფლება და ა.შ. თუმცა,  ამ უკანასკნელის მიმართ, ზოგჯერ სახეზეა შეზღუდვები და ხშირად ხდება ამ უფლებების პოლიტიზება. ასევე, სასამართლო უწყება არაა დამოუკიდებელი და ხშირია მოსყიდვები.[3]

აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის საკონსულო ურთიერთობათა ბიურო, საკუთარ მოქალაქეებს აწვდის ინფორმაციას, სადაც მიუთითებს, რომ 2011 წლის შემდეგ, რაც პრეზიდენტმა ოუატარამ დაიკავა თანამდებობა, ძალადობის დონემ ქვეყანაში მკვეთრად იკლო. თუმცა მცირე პოლიტიკური დაძაბულობა კვლავ არსებობს და კვლავ ფიქსირდება ძალადობრივი თავდასხმები ლიბერიის საზღვართან.  ასევე, მიუთითებს კონკრეტულად აბიჯანის პროვინციაზე და მოუწოდებს აშშ-ს მოქალაქეებს, მოერიდონ საჯარო, თუნდაც მშვიდობიან დემონსტრაციებსა და მიტინგებს, რადგან ნებისმიერ დროს შეიძლება ძალადობამ იფეთქოს.[4]

დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა და თანამეგობრობის ოფისის მიხედვით, რომელიც მოქალაქეებისათვის აქვეყნებს ინფორმაციას სადაც მოგზაურთათვის აღწერილია ამა თუ იმ ქვეყანაში მოგზაურობის მიზანშეწონილობასთან დაკავშირებული რჩევები.  რუქაზე წითლად აღნიშნულია ზონა, სადაც ტურისტებს ურჩევენ საერთოდ არ იმოგზაურონ; ყვითლად აღნიშნულია ზონა, სადაც ტურისტებს ურჩევენ იმოგზაურონ მხოლოდ განსაკუთრებული აუცილებლობის შემთხვევაში; მწვანე ფრად აღნიშნულია ზონა, სადაც მოგზაურობა ნებადართულია რჩევების გათვალისწინებით.

კოტ-დ’ივუარის შესახებ არსებულ სარჩევში, აღნიშნულია, რომ  ქვეყანაში ადგილი ჰქონდა ფართომასშტაბიან სამხედრო პროტესტს, ბოლო დაფიქსირდა ადიაკეში, აბიჯანის აღმოსავლეთ 90 კმ-ის დაშორებით. თუმცა სიტუაცია ნორმალურ რეჟიმს დაუბრუნდა. მიუხედავად ამისა, დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა და თანამეგობრობის ოფისი თავის მოქალაქეებს ურჩევს რომ მოერიდონ სამხედრო ბაზებს, ხალხით გადატვირთულ ადგილებს და დემონსტრაციებს.

დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა და თანამეგობრობის ოფისი თავის მოქალაქეებს ურჩევს თავი შეიკავონ ლიბერიის საზღვართან 20 კმ-ის მანძილზე მოგზაურობისაგან.

2017 წლის 7-8 თებერვალს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ აბიჯანის აღმოსავლეთით 90 კმ-ში, ადიაკეს ტერიტორიაზე სამხედრო მოსამსახურეებმა პროტესტის ნიშნად ჰაერში გასროლები განახორციელეს. 9 თებერვალს სამხედრო პირებმა ბოდიში მოიხადეს თავიანთი ქმედებების გამო და სიტუაცია კვლავ ნორმალურ რეჟიმს დაუბრუნდა. აღნიშნული აქცია 2017 წლის იანვარში დაწყებული პროტესტის გაგრძელება იყო. 2017 წლის 13 იანვარს მთავრობა და სამხედრო პირები შეთანხმდნენ, რომ დაესრულებინათ დავა ხელფასსა და სამუშაო პირობებზე.

ტერორიზმის სერიოზულად მაღალი საფრთხე არსებობს კოტ-დ‘ივუარში. 2016 წლის 13 მარტს, ტერორისტულ თავდასხმას ჰქონდა ადგილი აბიჯანთან ახლოს, გრანდ ბასამის ტერიტორიაზე, რომელსაც 18 ადამიანის სიცოცხლე ემსხვერპლა, მათ შორის იყვნენ უცხოელები.[5]

 

[1] Human Rights Watch, World Report 2017 – Côte d’Ivoire, 12 January 2017, available at:

 [accessed 28 April 2017]

[2] Amnesty International, Amnesty International Report 2016/17 – Côte d’Ivoire, 22 February 2017, available at:

 [accessed 28 April 2017]

[3] Freedom House, Freedom in the World 2016 – Côte d’Ivoire, 23 August 2016, available at:

 [accessed 28 April 2017]

[4] US Department of State, Bureau of Consular Affairs, Country Information – Cote D’Ivoire, available at https://travel.state.gov/content/passports/en/country/cote-divoire.html accessed April 28 2017.

[5] GOV.UK, Home Office: Foreign travel advice/Côte d’Ivoire; Updated: 10 February 2017; Still current at: 3 May 2017

  [accessed May 3, 2017]