ეგვიპტე. სასამართლოსა და სამართალდამცავი სისტემის ეფექტიანობა. ოქტომბერი, 2018

საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაცია Freedom House ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის შესახებ 2018 წელს გამოქვეყნებულ ყოველწლიურ ანგარიშში (რომელიც 2017 წელს განვითრებულ მოვლენებს ასახავს) წერს, რომ 2014 წლის კონსტიტუციის კანონპროექტის შედგენაში მთავარი როლი მოსამართლეებმა შეასრულეს, შესაბამისად, ახალმა კონსტიტუციამ მნიშვნელოვნად გაზარდა მათი დამოუკიდებლობის ხარისხი. ცვლილებებს შორის ყველაზე მნიშვნელოვანი იყო ბიუჯეტური ცვლილება, რომლის მიხედვითაც თითოულ მსხვილ სასამართლო ერთეულს ექსკლუზიურად მისთვის გამოყოფილი ბიუჯეტი ექნება და ახალი რეგულაცია, რომლის მიხედვითაც უზენაესი საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარე თანამდებობაზე აირჩევა თავად სასამართლო კოლეგიის მიერ.

თუმცა, აღმასრულებელი ხელისუფლება კვლავაც ინარჩუნებს გავლენას სასამართლოებზე, რომლებიც ხშირად მოქმედებდნენ სამთავრობო და სამხედრო ინტერესების შესაბამისად და, რიგ შემთხვევებში, სამართლიან სასამართლოსა და სხვა ძირითად პროცესუალური უფლებების დარღვევასაც არ ერიდებოდნენ მთავრობის პოლიტიკური ოპონენტებს წინააღმდეგ მიმდინარე პროცესებისას. 2017 წლის აპრილში, მოსამართლეთა კლუბის მხრიდან მკაცრი შენიშვნების მიუხედავად, პარლამენტმა მიიღო „კანონი სასამართლო უფლებამოსილებათა შესახებ“, რომელიც ნებას რთავს პრეზიდენტს, ერთპიროვნულად დანიშნოს თანამდებობაზე 4 ძირითადი სასამართლო ორგანოს თავმჯდომარეები. თუ ადრინდელი რეგულაციით, თავმჯდომარეები აირჩეოდნენ პარლამენტის შემადგენლობის უმრავლესობით და პრეზიდენტი მათ თანამდებობაზე დანიშვნას უბრალოდ ფორმალურად ადასტურებდა, ახლა პრეზიდენტი, თითოეული ორგანოს შემთხვევაში, საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ შეთავაზებული 3 კანდიდატიდან აირჩევს მისთვის სასურველ ერთს.

2017 წელს ეგვიპტის პარლამენტმა და პრეზიდენტმა მოახდინეს საუდის არაბეთთან ეგვიპტის საზღვაო საზღვრის შესახებ შეთანხმების რატიფიცირება, მიუხედავად ამ საკითხზე მიმდინარე სასამართლო დავისა. ეს ფაქტი აღქმულ იქნა, როგორც მთავრობის მხრიდან სასამართლო ხელისუფლების სრული უგულვებელყოფა. „Freedom House სასამართლო დამოუკიდებლობის მაჩვენებელს 4 ბალიდან 1-ით აფასებს (0 – ყველაზე დაბალი, 4 – ყველაზე მაღალი).

მიუხედავად იმისა, რომ ეგვიპტის კონსტიტუცია უშვებს სამხედრო ტრიბუნალების მეშვეობით საქმის განხილვას მხოლოდ ისეთი შემთხვევების დროს, როცა საქმე ეხება უშუალოდ სამხედრო პირებს ან საკუთრებას, 2014 წლის საპრეზიდენტო დეკრეტის მიხედვით, ყველა „საჯარო და სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი სახელმწიფო საკუთრება“ გადავიდა სამხედრო იურისდიქციაში. შესაბამისად, ათასობით არსით სამოქალაქო დავა გადამისამართდა სამხედრო სასამართლოებში, სადაც წაყენებული ბრალდებები ხშირად ბუნდოვანი ან გაყალბებული იყო, ხოლო მტკიცებულებებთან და სხვა პროცედურულ უფლებებთან მიმართებით სტანდარტები – შეუსაბამო.

გასულ წელს განხორციელებული მასობრივი სასამართლო პროცესების სერიას შედეგად მოჰყვა მძიმე სასჯელები, მათ შორის – სიკვდილით დასჯა ან სამუდამო პატიმრობა, დაფუძვნებული უმნიშვნელო მტკიცებულებებზე. მსაჯვრდებულთა უმრავლესობას ბრალად ედებოდა ორგანიზაცია „მუსლიმთა საძმოს“ წევრობა. თუმცა, თავდაპირველი ვერდიქტების გასაჩივრების შემდეგ, უმეტესწილად ადგილი ჰქონდა საქმის ხელახალი განხილვის, სასჯელის შემცირებისა და სასჯელის გაუქმების შემთხვევებს.

სწორედ ამითაა განპირობებული ამ საკითხთან მიმართებით გასული წლის პირობითი ქულის – 0 ქულის ზრდა 1-მდე (0 – ყველაზე დაბალი, 4 – ყველაზე მაღალი).

რაც შეეხება უშუალოდ სამართალდამცავი სისტემის ეფექტურობას, Freedom House-ის ინფორმაციით, 2017 წლის განმავლობაში არასამთავრობო სექტორმა დააფიქსირა პოლიციის და უსაფრთხოების ძალების წარმომადგენლების მიერ პირთა სავარაუდო კანონგარეშე მკვლელობებისა და იძულებითი გაუჩინარებების ასობით შემთხვევა. პრეზიდენტ სისის მიერ აპრილში გამოცხადებული საგანგებო მდგომარეობა ანიჭებს უსაფრთხოების ძალებს დაკავებისა და დაპატიმრების უფლებას, რაც კიდევ უფრო ზრდის ფიზიკური ძალადობის ჩადენის შესაძლებლობას.

ძალიან მძიმეა პირობები ციხეში; პატიმრები ექვემდებარებიან წამებას, ადგილი აქვს საკნების გადავსებას, ასევე, მძიმეა მდგომარეობა სანიტარული და ჯანდაცვის კუთხით.  2015 წლის ანტიტორერისტული კანონმა შემოგვთავაზა ტერორიზმის ბუნდოვანი განმარტება და მიანიჭა სამართალდამცავებს ფართო უფლებამოსილება და იმუნიტეტი სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულების დროს.

აღნიშნულ საკითხთან მიმართებით სიტუაცია 0 ბალით ფასდება (0 – ყველაზე დაბალი, 4 – ყველაზე მაღალი).[1]

საერთაშორისო ორგანიზაცია Amnesty International ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის შესახებ 2017-2018 წლების ანგარიშში წერს, რომ ეგვიპტეში ადამიანის უფლებათა კუთხით კრიზისი გრძელდება. ფიქსირდებოდა წამების, არასათანადო მოპყრობისა და იძულებით გაუჩინარების ასობით შემთხვევა, ხოლო ათობით პირი დაექვემდებარა კანონგარეშე მკვლელობას. თვითნებური დაკავებებისა და დაპატიმრებების შემთხვევები, მთავრობის კრიტიკოსთა უმეტესწილად უსამართლო სასამართლო პროცესები და ჟურნალისტებისა და უფლებადამცველების დაკავება იყო რუტინული ხასიათის.

უსაფრთხოების ძალების წარმომადგენლები აგრძელებდნენ ასობით ადამიანის დაპატიმრებას „მუსლიმთა საძმოს“ წევრობის ან სავარაუდო წევრობის ბრალდებით. შესაბამისი სამთავრობო ორგანოები იყენებდნენ წინასწარი პატიმრობის ხანგრძლივ პერიოდებს, ხშირად – ორ წელზე მეტი ვადით, რათა დაესაჯათ პოლიტიკური დისიდენტები. მაგალითად, 2017 წლის ოქტომბერში მოსამართლემ განაახლა უფლებადამცველი – ჰიშამ გააფარის წინასწარი პატიმრობის ვადა, მიუხედავად იმ ფაქტისა, რომ ის 2 წელზე მეტი ხნის  განმავლობაში უკვე იმყოფებოდა საპატიმროში. ეგვიპტის კანონმდებლობის მიხედვით, წინასწარი დაკავების მაქსიმალური ვადა 2 წელია.[2]

არასამთავრობო ორგანიზაცია Human Rights Watch ეგვიპტის არაბთა რესპუბლიკის შესახებ 2018 წელს გამოქვეყნებულ ანგარიშში წერს, რომ აპრილში, 2 მოსამართლის – ჰუშამ რაუფის და ასსამ აბდი ალ-გაბერის მიმართ გამოყენებულ იქნა დისციპლინური სამართალწარმოება, მათ მიერ წამების აკრძალვის შესახებ კანონის მხარდაჭერისა და ადვოკატირების გამო. შედეგად, მოსამართლეები იმყოფებიან თანამდებობიდან გათავისუფლების რისკის წინაშე, ბრალდების ფორმულირება შემდეგნაირია – „პოლიტიკაში ჩართულობა“.[3]

[1] Freedom House, Freedom in the World 2018 – Egypt, 16 February 2018, available at:

[accessed 16 October 2018]

[2] Amnesty International, Amnesty International Report 2017/18 – Egypt, 22 February 2018, available at:

[accessed 17 October 2018]

[3] Human Rights Watch, World Report 2018 – Egypt, 18 January 2018, available at:

[accessed 17 October 2018]

ბაჰრეინი. სამართალდამცავი სტრუქტურების მუშაობის ეფექტურობა. მარტი, 2018

„Amnesty International“ 2017/2018 წლების ანგარიშში ბაჰრეინის შესახებ წერს, რომ ქვეყანაში შენარჩუნდა დაუსჯელობის პრაქტიკა. ხელისუფლებამ ვერ შეძლო, დაეყენებინა იმ პირთა პასუხისმგებლობის საკითხი, ვინც აწამებდა და სხვა გზებით არღვევდა ადამიანის უფლებებს 2011 წლის საპროტესტო აქციების დროს და შემდეგაც. ძიება არ დაწყებულა უსაფრთხოების ძალების მიერ 2017 წლის იანვარი-მაისის პერიოდში მოკლული ექვსი ადამიანის, მათ შორის ერთი ბავშვის საქმეზე.

ანგარიშში ნათქვამია, რომ სტუდენტი ალი მოჰამედ ჰაკიმ ალ-არაბი აწამეს დაკითხვისას, რომელიც 26 დღეს გრძელდებოდა; ის ცემეს, მის წინააღმდეგ გამიყენეს ელექტროშოკი და აიძულეს ხელი მოეწერა დანაშაულის აღიარებითი ჩვენებისთვის. 2017 წლის მაისში ებტისამ ალ-საეგი და 7 სხვა მშვიდობიანი კრიტიკოსი ეროვნული უსაფრთხოების სააგენტოს საპატიმროში აწამეს.[1]

„Human Rights Watch“ 2018 წლის ანგარიშში ბაჰრეინის შესახებ წერს, რომ 2017 წლის 23 მაისს, სოფელ დირაზში მჯდომარე საპროტესტო აქციის რეიდისას, უსაფრთხოების ძალებმა გაიყენეს გადამეტებული ძალა, რის შედეგადაც  5 დემონსტრანტი დაიღუპა და ათობით დაშავდა. ამავე ანგარიშში ნათქვამია, რომ ტელეკომუნიკაციების კომპანიის თანამშრომელი სეიდ ალავი გაუჩინარდა მას შემდეგ, რაც 2016 წლის 24 ოქტომბერს დააპატიმრეს. რამდენიმე კვირის განმავლობაში მისი ოჯახის წევრებს განყოფილებიდან განყოფილებაში ამისამართებდნენ, მაგრამ ალავის კვალს ვერ აგნებდნენ. კონტაქტი გაუჩინარებულს და ოჯახს შორის რამდენჯერმე შედგა მოკლე სატელეფონო ზარის საშუალებით. ოჯახმა განცხადებით მიმართა შინაგან საქმეთა სამინისტროს ომბუდსმენის ოფისს, სპეციალურ საგამოძიებო განყოფილებას და მთავარი პროკურორის ოფისს. ომბუდსმენის ოფისიდან ოჯახმა მიიღო წერილი, სადაც ეწერა, რომ სეიდ ალავი იმყოფებოდა იმ უწყებაში, რომელზე წვდომაც ოფისს არ აქვს. მოგვიანებით, ერთერთმა საინფორმაციო სააგენტომ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ალავი და კიდევ სამი პირი იმყოფებოდნენ სამხედრო საპატიმროში და რომ მათ სამხედრო სასამართლო გაასამართლებდა ტერორიზმთან დაკავშირებული ბრალდებით.[2]

„Freedom House“ 2017 წლის ანგარიშში ბაჰრეინის შესახებ წერს, რომ მეფე ნიშნავს ყველა მოსამართლეს და სასამართლო განიცდის ზეწოლას მთავრობის მხრიდან. ქვეყნის სასამართლო სისტემა არის კორუმპირებული და მიკერძოებული და სამეფო ოჯახისა და მათი მოკავშირეების ინტერესების სასარგებლოდ. ანგარიშში ნათქვამია, რომ პოლიცია 2016 წლის განმავლობაში მცირე ზომის ასაფეთქებელი მოწყობილობებით თავდასხმების ობიექტი იყო. 2016 წლის აპრილში, მანამასთან ახლოს თავდამსხმელებმა ასაფეთქებელი მოწყობილობა ესროლეს პატრულს, რის შედეგადაც ერთი ოფიცერი დაიღუპა და ორი დაშავდა. დეკემბერში სასამართლომ სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა სამ პირს, რომელთაც ბრალი ედებოდათ 2014 წელს განხორციელებულ თავდასხმაში, რომლის დროსაც საამიროების ოფიცერი და ორი ბაჰრეინელი პოლიციელი დაიღუპა. ამავე საქმეზე კიდევ 7 პირს სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს. ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფების განცხადებით, აღნიშნული პირების მიმართ დაირღვა საპროცედურო საკითხები და მათი აღიარებითი ჩვენება წამების გამოყენებით იქნა მიღებული. 2016 წლის მონაცემებით, ბაჰრეინს 2010 წლის შემდეგ სასიკვდილო განაჩენი სისრულეში არ მოუყვანია.[3]

აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი 2017 წელს გამოქვეყნებულ ანგარიშში ბაჰრეინის შესახებ წერს, რომ შიგა უსაფრთხოებაზე პასუხისმგებელია შინაგან საქმეთა სამინისტრო, რომელიც აკონტროლებს საჯარო უსაფრთხოების ძალებს და სპეციალიზებულ უსაფრთხოების დანაყოფებს, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან შიგა წესრიგზე. ბაჰრეინის თავდაცვის ძალები პირდაპირ არიან პასუხისმგებელი ქვეყნის დაცვაზე გარეშე საფრთხეების დროს; ხოლო ბაჰრეინის ეროვნული გვარდია პასუხისმგებელია ქვეყნის დაცვაზე როგორც საგარეო, ასევე შიგა საფრთხეებისას. უსაფრთხოების ძალები ეფექტურად იცავენ წესრიგს და ზოგადად, სათანადო გზებით რეაგირებენ ძალადობრივ იერიშებზე.

ანგარიშში ნათქვამია, რომ სამოქალაქო ხელისუფლება უსაფრთხოების ძალებზე ეფექტურ კონტროლს ახორციელებს, თუმცა დაუსჯელობა რჩება პრობლემად. 2012 წელს მთავრობამ შექმნა სპეციალური საგამოძიებო განყოფილება, რომელსაც დაევალა უსაფრთხოების ძალების გადაცდომებზე რეაგირება. 2016 წლის სექტემბრის მონაცემებით, ციხეში იყო პოლიციის 41 ოფიცერი, კიდევ 9 დაკავებული ელოდებოდა სასამართლო პროცესის დაწყებას; 190 ოფიცერს გამოუცხადეს საყვედური. როგორც წესი, სამინისტრო არ აქვეყნებს იმ ოფიცრებს სახელებს, რომელთაც გადაცდომების გამო აპატიმრებენ, თანამდებობრივად აქვეითებენ ან ათავისუფლებენ. ბევრი ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფი აცხადებდა, რომ პოლიციის მხრიდან გადაცდომების გამოძიება იყო ნელი და არაეფექტური.

დაუდგენელმა პირებმა რამდენიმე იერიში მიიტანეს პოლიციელებზე, რაც გადაიღეს და სოციალურ ქსელში განათავსეს. აღნიშნულ ვიდეოებში ჩანს, რომ ისინი იყენებდნენ მოლოტოვის კოქტეილებს და სხვა ხელნაკეთ იარაღს პოლიციის მანქანებისა და განყოფილებების წინააღმდეგ. პოლიციამ მოახერხა და საპასუხო ქმედებებისას თავიდან აირიდა მომაკვდინებელი ძალის გამოყენება.

2012 წელს შინაგან საქმეთა სამინისტრომ დაამტკიცა პოლიციის მოქმედების ახალი წესი, რომლის მიხედვითაც ოფიცრებს მოეთხოვებათ 10 პრინციპის დაცვა, მათ შორის ძალის გამოყენების მინიმუმამდე შემცირება და ნულოვანი ტოლერანტობა წამებისა და არასათანადო მოპყრობის წინააღმდეგ. წესი კრძალავს ძალის გამოყენებას გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ძალის გამოყენება „აბსოლუტურად აუცილებელია“. სამეფო პოლიციის აკადემიამ ახალი წესი კურიკულუმში ჩასვა და ახალწვეულებს ინგლისურ და არაბულ ენებზე დაურიგა. სამინისტროს ინფორმაციით, წესის დამრღვევების მიმართ გატარებული იქნება დისციპლინური სანქციები. ომბუდსმენის ოფისში მოქმედებს ცხელი ხაზი მოქალაქეებისთვის, რომლის საშუალებითაც მათ შეუძლიათ პოლიციის მხრიდან გადაცდომების ან ძალის გადამეტების შესახებ განაცხადონ; ბევრი ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფი მიიჩნევს, რომ მოქალაქეები ერიდებიან ამ საშუალების გამოყენებას, რადგან შურისძიების ეშინიათ. 2016 წლის სექტემბერის მონაცემებით, პოლიციის ცხელ ხაზზე შესული იყო 260 ზარი.

ანგარიშში ასევე საუბარია დემოგრაფიულ შემადგენლობაზე. ადგილობრივი აქტივისტები და ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფები აცხადებენ, რომ პოლიცია და უსაფრთხოების ძალები არაა საკმარისად წარმომადგენლობითი. აღნიშნული საკითხის გადასაჭრელად და საპოლიციო ძალებში შიიტი მოქალაქეების ჩართულობის გასაზრდელად, მთავრობამ დაიწყო თემის პოლიციის პროგრამა, რომელიც პირებს სთავაზობს დასაქმებას თავიანთსავე უბანში; 2012 წელს პოლიციის აკადემიამ 577 ახალი პოლიციელი მოამზადა; მთავრობის ინფორმაციით, ისინი ძირითადად თემებში იმუშავებენ. იგივე პროგრამით 504 თემის პოლიციელი მომზადდა 2015 წელს. 2016 წელს ახალი პოლიციელების დაქირავება არ მომხდარა – თემის პოლიციელთა რაოდენობა დაახლოებით 1400-ია, მათგან 320 – ქალი. თემის წევრებმა დაადასტურეს, რომ პროგრამაში შიიტებიც იყვნენ ჩართული; მათი ზუსტი რაოდენობის შესახებ ინფორმაცია არ იყო ხელმისაწვდომი.[4]

[1] Amnesty International, Amnesty International Report 2017/18 – Bahrain, 22 February 2018, available at:

[accessed 26 March 2018]

[2] Human Rights Watch, World Report 2018 – Bahrain, 18 January 2018, available at:

[accessed 26 March 2018]

[3] Freedom House, Freedom in the World 2017 – Bahrain, 15 April 2017, available at:

[accessed 26 March 2018]

[4] United States Department of State, 2016 Country Reports on Human Rights Practices – Bahrain, 3 March 2017, available at:

[accessed 26 March 2018]

პაკისტანი. სამართალდამცავი უწყებების ეფექტურობა. თებერვალი, 2018

გამოხატვის თავისუფლება და თავდასხმები სამოქალაქო საზოგადოებაზე – „Human Rights Watch“-ის მიერ 2018 წელს გამოქვეყნებული ანგარიშის მიხედვით, რომელიც ეხება პაკისტანში 2017 წელს განვითარებულ მოვლენებს, აღნიშნულია, რომ უსაფრთხოების ძალების და შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ განხორციელებული მრავალი თავდასხმის შემდეგ, რაც გამოწვეული იყო მათ მიერ კრიტიკული სტატიების გამოქვეყნებით, ჟურნალისტებმა გააძლიერეს თვითცენზურა. მედია საშუალებები,  კვლავ ზეწოლის ქვეშ იმყოფებოდნენ ანტიტერორისტული ოპერაციების დროს ადამიანის უფლებათა დარღვევების გაშუქების ან კრიტიკის თავიდან ასაცილებლად. თალიბანი და სხვა შეიარაღებული დაჯგუფებები  მედია საშუალებებს ემუქრებოდნენ და თავს ესხმოდნენ ჟურნალისტებს და აქტივისტებს.

იანვარში, უსაფრთხოების ძალებმა ხუთი ადამიანი  გაიტაცეს – სალმან ჰაიდარი, ვაქას გორაია, ასიმ საიდი, აჰმედ რაზა ნასერი და სამარ აბასი – რომლებიც ხმამაღლა აკრიტიკებდნენ შეიარაღებულ რელიგიურ დაჯგუფებებს და პაკისტანის უსაფრთხოების ძალებს. სამკვირიანი საპროტესტო აქციების შემდეგ, ოთხი ადამიანი გაათავისუფლეს. სამარ აბასი კი, ანგარიშის წერის დროს კვლავ იძულებით გაუჩინარებული იყო.

მაისში,  ფედერალური საგამოძიებო სააგენტოს ანტიტერორისტულმა ფრთამ, დასაკითხად გამოიძახა საინფორმაციო სააგენტოს, „World Is One News“-ის ბიუროს ხელმძღვანელი და ჟურნალისტი, ტაჰა სიდიქი. მას ჟურნალისტიკაში გამოთქმულ შეხედულებებთან დაკავშირებით უსვამდნენ კითხვებს. იმავე თვეში, ფედერალურმა საგამოძიებო სააგენტომ ექვსი პირი დააკავა ინტერნეტში „ღვთისმგმობი“ კომენტარების გამოქვეყნებისთვის და შინაგან საქმეთა მინისტრმა გამოაცხადა ახალი წესები, რამაც შეიძლება მკაცრად შეზღუდოს ინტერნეტში ანონიმურობა. მედია საშუალებების ინფორმაციით, ფედერალურმა საგამოძიებო სააგენტომ სულ მცირე 40 ადამიანი დაკითხა ინტერნეტში სამხედრო ძალების კრიტიკის შემცველი კომენტარების განთავსების გამო, მათ ასევე, სასამართლოში მტკიცებულებების წარსადგენად ჩამოართვეს კომპიუტერები და ტელეფონები.

აგვისტოში, სინდის პროვინციის სხვადასხვა ქალაქებში,  გადაცმულმა პოლიციელებმა პოლიციის სხვა თანამშრომლებთან ერთად დააკავეს ადამიანის უფლებათა აქტივისტი და იძულებით გაუჩინარებულ პირთა უფლებებისთვის მებრძოლი კამპანიის ხელმძღვანელი პუნჰალ სარიო, პარტაბ შივანი – მასწავლებელი და აქტივისტი. ნასერ კუმბარი – მწერალი და მუჰამად უმარი – პოლიტიკური პარტიის წევრი. იმავე თვეში, უსაფრთხოების ძალებმა რეიდი განახორციელეს სინჰის პროვინციაში ცნობილი პოეტის, ამარ სინდჰუს სახლში. სარიო ოქტომბერში გაათავისუფლეს.

„Human Rights Watch“-მა სანდო წყაროსგან არაერთი ინფორმაცია მიიღო  ხელისუფლების წარმომადგენლების მხრიდან, სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაციის დაშინების და შევიწროვების ფაქტების შესახებ. მთავრობა  „პაკისტანში არასამთავრობო ორგანიზაციების  რეგულაციის„ პოლიტიკას იყენებდა საერთაშორისო ჰუმანიტარული და ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფების რეგისტრაციისა და ფუნქციონირების შეზღუდვისთვის.[1]

საინფორმაციო სააგენტომ, „The News International“-მა 2018 წლის 1 იანვარს, გამოაქვეყნა ინფორმაცია, ისლამაბადის პოლიციის მხრიდან დანაშაულის მაჩვენებლის შემცირების შესახებ, სადაც აღნიშნულია, რომ 2017 წელს, პოლიციამ, 4,450 დამნაშავე დააკავა და 400  მილიონი პაკისტანური რუპიის ღირებულების ძვირფასეულობა ამოიღო. წლის განმავლობაში, ჯამში, 234 კრიმინალური დაჯგუფების 620 წევრი იქნა დაკავებული, 298 მანქანის და 122 მოტოციკლეტის გატაცების ფაქტი დაფიქსირდა, ხოლო 851 პირი დამნაშავედ ცნეს.

მიუხედავად გარკვეული შეზღუდვებისა, ისლამაბადის პოლიციის თანამშრომლების მხრიდან ვალდებულების შესრულებამ და ერთგულებამ განაპირობა მათი წარმატება კრიმინალთან ბრძოლის მიმართულებით, რამაც დანაშაულის მაჩვენებლის შემცირება გამოიწვია. მოქალაქეები არა მხოლოდ დაცული იქვნენ ტერორისტული თავდასხმებისგან, არამედ ეფექტური ზომები იყო მიღებული მათი უსაფრთხოების უზრუნველყოფისთვის.

პოლიციის უფროსი სუპერინტენდენტის საჯიდ კიანის თქმით, პოლიციის ოფიცრები და ჯარისკაცები კვლავ მკაცრად განაგრძობდნენ დანაშაულებრივ ელემენტებთან ბრძოლას და 2017 წლის ბოლოსთვის მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწიეს დანაშაულებრივ ჯგუფებთან, მკვლელებთან, ნარკოტიკებით მოვაჭრეებთან და ქურდებთან ბრძოლის კუთხით.

საჯიდ კაინმა განაცხადა, რომ „უსაფრთხო ქალაქის პროექტმა“ ხელი შეუწყო  დანაშაულის აღმოჩენას, რის შედეგადაც,  2017 წელს,  608 დანაშაული იქნა აღმოჩენილი  და უამრავი დამნაშავე იქნა დაკავებული. მისივე თქმით, პოლიციის განყოფილებებში, ადამიანის უფლებათა ოფიცრები დაინიშნენ, რათა უზრუნველყოფილ იქნას საზოგადოების ყველა სეგმენტის უფლებების დაცვა.[2]

საინფორმაციო სააგენტო „Pakistan Today“-ის მიერ 2017 წლის 21 დეკემბერს გამოქვეყნებული ინფორმაციის მიხედვით, მიუხედავად იმისა, რომ  ბოლო 5 წლის განმავლობაში პენჯაბის პოლიციის მიერ სხვადასხვა სპეციალიზებული ძალა ჩამოყალიბდა, სტატისტიკა ცხადს ხდის,  რომ პროვინციაში დანაშაულის მაჩვენებელი მკვეთრად გაიზარდა. საზარელ დანაშაულთა ჩამონათვალში შედის მკვლელობა, ქურდობა, ყაჩაღური თავდასხმა. ყოველივე ზემოთ აღნიშნული  საშიშ ვითარებას ქმნის ქვეყანაში.

ვრცელდება ინფორმაცია, რომ პროვინციაში არსებობს ორგანიზებული ბანდფორმირებები, რომლებიც თავიანთ დანაშაულებრივ ქმედებებს ახორციელებენ პოლიციის თანამშრომლების, წლისა და ენერგეტიკის უწყებების თანამშრომლების ან სხვა სფეროს წარმომადგენლების სახელით. აღნიშნულია, რომ ქალებიც არიან ჩართულები დანაშაულებრივ ქმედებებში, მათ ძირითადად იყენებენ სახლებში თაღლითურად შეღწევისთვის.

სანდო წყაროს ინფორმაციით, პენჯაბის პოლიციის მიერ გამოქვეყნებული სტატისტიკის მიხედვით,  2017 წლის დასაწყისიდან 15 დეკემბრამდე პერიოდში, დანაშაულებრივი ქმედებების შედეგად  3,888 ადამიანი დაიღუპა. გამოვლინდა 526  ბრმა მკვლელობა, 125 სასტიკი მკვლელობა. მოკლულთა შორის იყვნენ, ქალები, მოხუცები და ბავშვები.

გენერალური ინსპექტორის მოადგილის ჰაიდარ აშრაფის თქმით, პოლიციამ დააკავა ათობით კრიმინალური დაჯგუფება და ამოიღო მილიონობით რუპია. მისივე თქმით, პროვინციაში, ყაჩაღური თავდასხმების რაოდენობამ მნიშვნელოვნად იკლო. აქვე აღნიშნა, რომ პოლიციის თანამშრომლებიც დააკავეს დაუდევრობისთვის.[3]

[1] Human Rights Watch/World Report 2018: Pakistan Events of 2017 https://www.hrw.org/world-report/2018/country-chapters/pakistan [accessed 9 February 2018]

[2] 2017 Review: Islamabad Police witness decline in crime rate; January 1, 2018. available at:  https://www.thenews.com.pk/print/262963-2017-review-islamabad-police-witness-decline-in-crime-rate [accessed 9 February 2018]

[3] Pakistan Today: Punjab police new forces fail as crimes increased in 2017; December 21, 2017, available at https://www.pakistantoday.com.pk/2017/12/21/punjab-police-new-forces-fail-as-crimes-increased-in-2017/ [accessed 9 February 2018]